گفت‌وگو با رضا خاقان‏ نژاد، کارشناس تغذیه

چاقی نتیجۀ اختلال متابولیسمی است طبق آمار فوربس، ۵۳ درصد مردم ایران اضافه‏وزن دارند. سهم چاقی زنان تقریباً دو برابر مردان است. در عین حال، مرکز تحقیقات غدد درون‏ریز در تهران اعلام کرده است که چاقی مفرط در زنان ۳۵ درصد و در مردان ۱۵درصد است. رژیم غذایی پرکالری و گسترش شهرنشینی از دلایل اصلی این معضل دانسته می‏شود.

چاقی نتیجۀ اختلال متابولیسمی است.

طبق آمار فوربس، ۵۳ درصد مردم ایران اضافه‏وزن دارند. سهم چاقی زنان تقریباً دو برابر مردان است. در عین حال، مرکز تحقیقات غدد درون‏ریز در تهران اعلام کرده است که چاقی مفرط در زنان ۳۵ درصد و در مردان ۱۵درصد است. رژیم غذایی پرکالری و گسترش شهرنشینی از دلایل اصلی این معضل دانسته می‏شود.

گرچه چاقی یکی از دلایل بروز بیماری‏های مختلف به‏شمار می‏رود، گرایش زنان ایرانی به استفاده از روش‏های متعدد و پیچیده برای دستیابی به بدن ایده‏ال و کسب رضایت از بدن خود به بروز مشکلات دیگری در سلامتی و کیفیت زندگی آنها می‌انجامد.

آمارها نشان می‏دهند که لیپوساکشن یا همان کشیدن چربی‏های اضافه از بدن دومین جراحی زیبایی و اولین عامل مرگ‏های ناشی از آن در کشور است. در این میان، زنان بیشترین قربانیان جراحی زیبایی‏اند. برخی از آمارها حاکی از این است که ۵۰ درصد شکایات پزشکی کشور مربوط به عمل جراحی زیبایی است و سالانه سه تا چهار مورد جراحی زیبایی در کشور به مرگ منجر می‏شود. آمار دیگری که مربوط به سال ۱۳۸۵ است، به نقل از رئیس جامعۀ پزشکان متخصص، به ما می‏گوید که روزانه یک یا دو زن در ایران زیر تیغ جراحی‏های زیبایی فوت می‏کنند.

با رضا خاقان‏نژاد، کارشناس تغذیه و متخصص رژیم اتکینز، در مورد دلایل چاقی و معایب و مزایای رژیم‏ها و روش‏های مختلف درمان چاقی به گفت‏وگو نشستیم. رژیم اتکینز با مصرف آزاد پروتئین و کنترل کربوهیدرات‏ها به کاهش وزن می‏انجامد. این رژیم که اولین بار برای کنترل مثلث فشار خون، چربی خون و قند خون به کار گرفته شد، باعث کاهش وزن هم می‏شود برای تجویز رژیم غذایی در افراد چه عواملی لحاظ می‏شود؟

اولین چیزی که در مورد رژیم‏های غذایی مهم است سلامتی فرد است. غالباً برای افراد ظاهرشان خیلی مهم است و دست به کارهایی می‏‏‏زنند که سلامتی‏شان به خطر می‏افتد. ولی در مواجهه با فرد پیش از هر چیز باید عوامل مؤثر بر چاقی رفع شود تا به نتیجۀ‏ تناسب بدنی هم دست پیدا کنیم. در ابتدا باید آزمایش‏های لازم انجام شود و درمان پایه‏ای صورت بگیرد تا اگر بیماری‏ای وجود دارد، مثل کم‏کاری تیرویید یا تنبلی تخمدان، تجویز به‌درستی انجام شود.

در رفع چاقی از یک طرف بحث کاهش وزن داریم و از طرف دیگر کاهش سایز. برای کاهش وزن، ورزش، رژیم‏های غذایی و استفاده از برخی داروها تجویز می‏شود. برای کاهش سایز، هم می‏توان از دستگاه‏های لاغری استفاده کرد و هم از عمل‏های جراحی. در عمل‏های جراحی با شیوه‏های قدیمی، شکم کاملاً باز می‏شود و با شیوه‏های جدید سوراخ‏های کوچکی روی چهار یا پنج موضع مختلف شکم ایجاد و جراحی انجام می‏شود.

 

روش‏های جراحی را چقدر برای درمان چاقی ضروری می‏دانید؟

درحال حاضر به‌دلیل سودآوری مالی وسیعی که در این زمینه در جامعه وجود دارد، بحث روش‏های لاغری کمی پیچیده شده است و گاهی طبق معیارهای علمی عمل نمی‏شود. مثلاً فردِ ۱۴۰ کیلویی را به اتاق عمل می‏برند و ساکشن می‏کنند. درحالی که او اول باید رژیم بگیرد و لاغر شود. الان در همۀ دنیا، روش‌هایی که به کار می‏رود روش‌های موضعی است. یعنی وقتی شما به وزن درست رسیدید، در صورتی‏ که شکم دارید یا پهلو دارید یا پای بزرگی دارید، دستگاه گذاشته می‏شود و جراحی می‏شود یا خیلی کارهای دیگر. نباید فرد سنگین‏وزن را به اتاق عمل برد، زیرا جراحی این افراد حساسیت‏های بیشتری دارد. نکته‏ اینجاست که در جراحی‏ها از مواد بیهوش‏کننده‏ای استفاده می‏شود که همه محلول در چربی‏اند. شخصی که خیلی چاق است و درنتیجه میزان چربی‏اش زیاد است، برای اینکه این محلول از سد مغزی عبور کند اول بافت بدنش اشباع می‏شود و بعد می‏رسد به مغزش و بیهوش می‏شود. وقتی می‏خواهد به‌هوش بیاید باید این محلول کاملاً از بافت شسته شود. حالا اگر ماده‏ای بود که حلالش آب بود، با زدن سرم مواد از بدن بیرون می‏آمد، ولی چون این ماده در چربی است، باید منتظر ماند تا متابولیسم در بافت انجام شود و فرایند خروج کامل شود. به همین دلیل ریکاوری افرادی که خیلی اضافه‏وزن دارند، با توجه به جذب حجم بالایی از آن محلول در بدنشان، سخت می‏شود و ما عوارض بسیار زیادی در این جراحی‏ها داریم.

 

چاقی در چه مواردی بیماری محسوب می شود؟

افراد غالباً به منظور زیبایی اندام برای دریافت رژیم غذایی مراجعه می‏کنند، درحالی که چاقی درواقع بیماری است و اندام‏‏های زیادی از بدن را درگیر می‏کند. سرطان سینه و سرطان رحم در خانم‏های چاق خیلی بیشتر است. در آقایان چاق هم سرطان پروستات بیشتر است. چاقی در هر دو جنس باعث ریزش مو می‏شود، روی پوست اثر دارد، روی سیستم ایمنی تأثیر دارد. در بسیاری از افراد، چاقی پیش‏زمینۀ‏ دیابت است.

در بیماری‏های عروقی و سکته‏های قلبی، مثلثی وجود دارد که شامل افزایش فشار خون، افزایش چربی خون و افزایش قند خون می‏شود که بسیاری از افراد چاق را درگیر می‏کند. این مثلث باعث گرفتگی عروق و در پی آن سکتۀ قلبی حتی در سنین پایین می‏شود که الان جزء دو سه بیماری اولی است که خطر جدی برای سلامتی دارد.

در مورد چاقی دو وضعیت وجود دارد: از یک طرف افراد پرخور را داریم و از طرف دیگر افرادی که اختلال متابولیسمی دارند. اکثر افراد چاق اختلال متابولیسمی دارند، یعنی بسیاری از این افراد نمی‏توانند مواد قندی را بسوزانند. البته پرخوری و اختلال متابولیسمی می‏توانند با هم ترکیب شوند.

 

بسیاری از افراد از این شکایت دارند که بعد از گرفتن رژیم وزنشان برمی‏گردد.

رژیم‏های غذایی زیاد است، اما بسیاری از آنها مبنای علمی ندارد و به‌درد کسانی می‏خورد که می‏خواهند به هر دلیل در کوتاه‏مدت وزن کم کنند (مثلاً کشتی‏گیرند یا برای مراسمی می‏خواهند لاغر کنند)، مثل رژیم کانادایی یا رژیم‏های میوه (رژیم‏ گریپ‏فروت، سیب،…) یا رژیم سوپ. اینها به کاهش وزن مقطعی منجر می‏شوند ولی به تثبیت وزن نه. رژیم باید به این ختم شود که فرد به یک سبک زندگی سازگار با وضعیت بدنش برسد و وقتی به این سبک رسید تا ۷۰، ۸۰ درصد آن را در همۀ زندگی‏اش ادامه دهد. بنابراین ما رژیم‏هایی را به‌کار می‌گیریم که تثبیت‏کننده داشته باشند، چون لاغر شدن خیلی راحت است ولی نگه داشتن وزن سخت است.

در جراحی‏ها هم همین مشکل وجود دارد. برای بیمار بالون می‏گذارند یا، در وزن‏های بالا، معده دوخته و کوچک می‏شود. فرد به دلیل حجم کوچک معده تا مدتی نمی‏تواند چیزی بخورد و در عرض دو سه ماه خیلی لاغر می‏شود ولی از آنجا که سبک زندگی‏اش عوض نشده، بعد از هشت نه ماه به وزن قبل برمی‏گردد. زیرا بافت معده کشسان است و در حالی که معدۀ طبیعی بین ۷۵۰ سی‏سی تا یک لیتر حجم دارد، حجم معدۀ برخی از افراد در اثر پرخوری به سه تا چهار لیتر هم می‏رسد. بنابراین فرد باید مشاوره شود و بداند که مشکل اختلال متابولیسمی دارد و باید سبک زندگی‏اش را تغییر دهد.

 

شما کدام‏یک از رژیم‏های لاغری را تجویز می‏کنید؟

دو رژیم لاغری‏ای که من ترجیح می‏دهم رژیم کالریک و رژیم پروتئینی است. رژیم‏های مختلفی مثل رژیم‏های گروه خونی، رژیم سبزیجات، و رژیم‏های خام‏گیاه‏خواری وجود دارد، ولی من به سمت این رژیم‏ها نمی‏روم و این هم به‌دلیل تجربه‏ای است که از زندگی در هند داشته‏ام. اغلب مردم هند به دلیل مذهبشان گیاه‏خوارند که همین باعث شده بخش زیادی از آنها دچار مشکلاتی چون کم‏خونی، پایین بودن سطح انرژی بدن و ریزش موی شدید شوند و وضعیت سلامتی خوبی نداشته باشند. بنابراین فقط این دو رژیم را برحسب مورد برای بیمارانم تجویز می‏کنم.

الان در ۹۵ درصد مطب‌ها، رژیم کالریک داده می‏شود. این رژیم به این صورت است که از آنجا که هر فردی در طول روز برای فعالیت‏های پایه‏اش انرژی‏ای برابر با ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۰ کالری نیاز دارد، با محدود کردن این میزان کالری به ۱۰۰۰ تا ۱۱۰۰، این فرد در روز ۸۰۰ کالری کسر دارد که بدن مجبور می‏شود از منابع چربی‏اش تأمین کند. درنتیجه فرد شروع به کم کردن وزن با چربی‏سوزی می‏کند. به همین دلیل در این رژیم ما میزان کالری هر چیزی را که فرد در طور روز در دهان می‏گذارد، می‏شماریم. تنها چیزی که کالری ندارد آب است، حتی چایی هم دو کالری دارد. این رژیم ساده‏ است و امتیازهایی دارد: از همۀ‏ دسته‏جات مواد غذایی در آن هست، چون طیفش باز است اکثر افراد دوستش دارند و تجویزش هم بسیار ساده است.

الان شرکت‏های مختلفی وجود دارند که در آن متخصصان تغذیه برحسب کالری مواد غذایی برنامه‏نویسی می‏کنند و پزشکان این برنامه را می‏خرند. قد و وزن و دور مچ بیمار به همراه جنس و سنش را به دستگاه کامیپوتر می‏دهند و رژیم غذایی ۷ـ۱۴‏‏روزه برایش تعیین می‏کنند. رژیم کالریک این محاسن را دارد ولی معایبی هم دارد. مهم‏ترین عیب این رژیم این است که گرسنگی زیاد دارد و آدم‏ها با زجر لاغر می‏شوند.

 

این نخوردن تا چه حد می‏تواند باعث لاغری شود و آیا عواقب خطرناکی برای بدن ندارد؟

رژیم کالریک ذاتاً پرقند و کم‏چرب است، پروتئینش هم متوسط است که اسید اوریک در خون بالا نیاید. روزانه ۱۰۰۰ کالری برای فرد تجویز می‏شود و بعداً برای اینکه روی وزن بماند ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ کالری در روز مصرف کالری دارد.

حالا زمانی هست که افراد الگوی بد غذایی دارند. مثلاً یکی از مراجعان من خانمی بود که صبح با یک چایی و بیسکویت سر کار می‏رفت تا ساعت شش عصر که شام و نهار را با هم در یک وعدۀ‏ کوچک می‏خورد. این خانم ۳۵ کیلو اضافه‏وزن داشت، در حالی که همه فکر می‏کنند این فرد با چنین الگوی غذایی‏ای باید لاغر باشد. این فرد به دلیل کم خوردن سوخت‏و‏ساز بدنش پایین بود درنتیجه عملاً وزن اضافه می‏کرد. من به این خانم رژیمی دادم که او را ملزم می‏کرد در طول روز بیشتر بخورد. مورد دیگر خانمی بود که دهانش را دوخته بود برای اینکه نتواند چیزی بخورد و فقط با نی غذا می‏خورد. وضعیت‏های روانی عجیبی در این زمینه می‏بینید. بسیاری از افراد به لحاظ روانی تصور می‏کنند که چاق هستند. خانمی چند وقت پیش فوت کرد که با قد ۱۸۰ سانتی‏متر وزنش ۳۰ کیلو شده بود. اینها افرادی هستند که خودسرانه شروع به گرفتن رژیم می‏کنند و وزنشان در یک باز‏ۀ زمانی پایین می‏آید ولی بدن در ادامه شروع به شکستن می‏کند و بعد هرکاری هم که بکنیم بازنمی‏گردد.

 

مثل بیماری آنورکسیا نوروزا؟

بیماری‏های این طیفْ زیاد است. شایع‏ترینش اختلالی‌ است که فرد فکر می‏کند جایی از بدنش زشت است. مثلاً فرد بینی زیبایی دارد ولی همیشه فکر می‏کند زشت است، عمل هم می‏کند ولی چون همیشه این مشکل روانی را داشته که فکر می‏کرده این بخش بدنش زشت است، اساساً راضی نمی‏شود. در طیف وسواس‏ها هم از این موارد بسیار داریم.

 

رژیم پروتئینی را هم توضیح می‏دهید؟

رژیم‏های پروتئینی که من ترجیح می‌دهم خیلی جالب‏اند. البته چون این رژیم‏ها خیلی سنگین‏اند فرد حتما باید تحت نظر باشد. ما دو نوع رژیم پروتئینی اصلی داریم. یکی رژیم پروتئینی امریکایی به نام اتکینز است که پروتئین بالا دارد و قند پایین، برعکس رژیم کالریک. در رژیم پروتئینی امریکایی از روغن زیتون استفاده می‏شود و حتی سرخ کردنی هم دارد. در رژیم پروتئینی فرانسوی به نام  دوگری چربی بسیار پایین است. در روش امریکایی نتایج خوبی گرفته‏ام که چنانچه در کنارش داروهای مکمل هم مصرف شود، لاغری به‏خوبی ایجاد می‏شود.

 

در برخی منابع، برای رژیم پروتئینی عوارضی مثل نبود تعادل غذایی و در نتیجه بالا رفتن چربی خون و نیز یبوست عنوان می‏شود.

یبوست مسئله‏ای‏ است که در همۀ‏ رژیم‏ها وجود دارد. در عین حال، بدن کسی که چاق می‏شود خودش دچار بی‏تعادلی متابولیسمی است. پس اگر قرار باشد ما با تعادل غذایی به او رژیم بدهیم عملاً چیزی حل نمی‏شود. یعنی ما باید در سمت مخالف، یک بی‏تعادلی ایجاد کنیم که این فرد وزنش وسط بایستد و وقتی به آن نقطۀ تعادل رسید، رژیم را متعادل‏تر می‏کنیم.

بسیاری از عوارضی که در مورد این رژیم‏ها مطرح می‏شود مربوط به افرادی ا‏ست که خودسرانه رژیم می‏‏گیرند. من در مورد این رژیم عوارضی ندیده‏ام اما اگر کسی شخصاً این رژیم را بگیرد در عرض چند ماه موهایش می‏ریزد.

 

اگر کسی چربی هم داشته باشد، می‏تواند این رژیم را بگیرد؟

درواقع این رژیم چربی را پایین می‌آورد. اولین بار پزشکی که بیماران قلبی زیادی داشت، می‏خواست با این رژیم مثلثِ فشار خون، قند خون و چربی خون را کنترل کند، بعد می‏بیند باعث لاغری هم شده است و این رژیم را به حوزۀ تغذیه وارد می‌کند.

باید بدانیم که بدن ما به چربی هم نیاز دارد، چون غشای خیلی از بافت‏ها، پایۀ بسیاری از هورمون‏ها یا آنزیم‏ها، دور چشم، دور قلب و لایۀ حفاظتی زیر پوست از چربی است. ما چربی مفید داریم و برای تأمین آن باید چربی خوب بخوریم که زنجیره‏دار نباشد. چربی زنجیره‏دار در جدار عروق می‏نشیند و باعث گرفتگی عروق می‏شود. مصرف روغن زیتون یا هستۀ انگور بسیار مفید است، حتی چربی‏های حیوانی که بدون فراوری از بدن حیوان به دست می‏آید اگر مصرف شود چاقی ایجاد نمی‏کند، درحالی که روغن کرمانشاهی و مشابه آن، چون به شکل شیمیایی دستکاری می‏شود، زنجیره‏دار و مضر است.

 

دلیل شیوع چاقی در زنان ایرانی چیست؟

یکی از مشکلات شایع خانم‏ها کیست تخمدان است. کیست تخمدان اختلال متابولیسمی است که نسبت به انسولین مقاومت ایجاد می‏کند. یکی از تشخیص‌ها در بیماران دارای تخمدانِ پلی‏کیستیک، دیابت است چون فرد اختلال و مقاومت در مقابل انسولین هم دارد. اما با شروع رژیم و کاهش وزن، وضعیت تخمدان هم کنترل می‏شود.

یکی دیگر از مشکلات زنان کم‏کاری تیروئید است. تیروئید متابولیسم کل بدن را تنظیم می‏کند و راه می‏اندازد. در کم‌کاری تیرویید اساساً سوخت‏و‏ساز پایین است و تا وقتی بیمار  دارو نخورد متابولیسم راه نمی‏افتد. این همان موردی ‌ا‏ست که گفتم باید در آزمایش‏های اولیه بررسی شود و بعد رژیم تجویز شود.

 

جراحی‏ها و روش‏های دیگر لاغری چه معایب و محاسنی دارند؟

یکی از روش‏های جراحی ابدومینوپلاستی  است. در این روش زیر شکم را سرتاسر کاملاً باز و چربی زیرش را تخلیه می‏‏کنند. پوست اضافه را می‏گیرند و چون با کشیده شدن پوست، ناف جابه‌جا می‌شود، یک ناف هم روی شکم طراحی می‏کنند. این روش به‏لحاظ ظاهری و از روی لباس خیلی خوب است ولی لباس را که بالا می‏زنند مثل این است که روی تخته پوست کشیده شده باشد و ناف هم بدفرم است. فقط برای افرادی مناسب است که به دلیل افتادگی شدید پوست چارۀ‏ دیگری ندارند. بعد از آن روش‏های ساکشن آمد. در ساکشن با ابزارهای فلزی و از طریق سوراخ‏های کوچکی که روی پوست ایجاد می‏شود چربی را خرد می‏کنند و بعد به بیرون وکیوم می‏کنند. در این روش، چون خرد شدن چربی به شکل فیزیکال صورت می‏گیرد ممکن ‏است عروق خونی هم پاره شود و این چربی خردشده وارد عروق و منجر به آمبولی شود، به داخل ریه برود و بیمار فوت کند. از سوی دیگر چون در یک عمل جراحی، ما نهایتاً مجاز به کشیدن پنج تا شش لیتر چربی از بدن هستیم، اگر بیش از این حد بیرون کشیده شود، باز هم احتمال آمبولی وجود دارد. بیهوشی هم خود احتمال آمبولی را بالا می برد.

بعد از این روش‌ها، نسل‏های جدیدی مثل «لیپولیزر» آمدند. در روش لیپولیزر، سوراخی در موضع ایجاد می‏شود و یک پروب لیزر وارد می‏کنند تا چربی زیر پوست را لیزر کند. در این روش، عملاً چربی زیر پوست را می‏سوزانند. چون این عمل خیلی خشن نیست در دنیا بسیار باب شده و ازجمله محاسنش نداشتن مرگ‏ومیر ذکر شده ‌است. اما این روش هم عوارض‏ خودش را دارد. چون در آن، مبنا سوزاندن چربی است، در صورتی که دستگاه نزدیک پوست بیاید، پوست را می‏سوزاند و اگر زیر پوست برود، ممکن‏ است عضله را بسوزاند. در مواردی هم چربی گلوله می‏شود و بعد از عمل که روی شکم دست می‏کشی متوجه ناهمواری می‏شوی. و چون در اثر سوزاندن بافت‌ها به هم می‏چسبند، خیلی اوقات نمی‏شود دوباره به موضع دست زد و ترمیمش کرد. ضمن اینکه این روش، برخلاف روند جهانی‏اش، در ایران مرگ‏و‏میر هم داشته است.

بعد از این روش، یکی دو تکنولوژی دیگر به ایران آمد. در یکی از «اولترا‏سوند» که امواج صوت است استفاده می‏شود که شرکتی در ایران دستگاه آن‏ را وارد می‏کند. اسم این دستگاه اولترا‏‏زد است. دستگاه را از بیرون سمت چربی‏ها می‏گیرند و با موجی که می‏دهد، چربی را آب می‏کنند و مایع را هم می‏کشند.

روش دیگری که در موردش تبلیغ زیادی شده و جا افتاده لیپوماتیک یا پیکرتراشی است. در این روش، پروب داخل بدن می‏شود، شروع می‏کنند خیلی نرم چربی‏ها را از هم باز می‏کنند و آن را ساکشن می‏کنند و بیرون می‏آورند. این روش کمترین خطر آمبولی را دارد و در عین حال سوختگی هم ندارد. البته قبلاً این کار را در مطب می‏کردند که با صدور بخشنامه‏ای این عمل در مطب ممنوع شد و فقط جراحان پلاستیک مجاز به انجام آن شدند. این سطح ایمنی را بالاتر برد، چون در مطب محیط استریل نیست و مشکلاتی به‌وجود می‏آید. روش دیگری که جدید آمده مشابه همین روش است، فقط با آب این کار را می‏کنند. به آن می‏گویند بادی جت یا واترجت. اما از همه محبوب‌تر همین لیپوماتیک است.

مواردی که ذکر شد روش‏های تهاجمی بودند. گروه دیگری از روش‌ها که غیرتهاجمی نامیده می‏شوند روش‏های غیرجراحی هستند. یکی از این روش‌ها کوی‌تیشن  است. در این روش در حالی که بیمار خوابیده، موج صوت روی پوست شکم او فرستاده می‏شود. در این حالت، پوست باید کمی بالا آورده شود. پروب را مماس با پوست بدن می‏گیرند چون اگر امواج به داخل بدن برود به کلیه و کبد صدمه می‏زند. موجی که ایجاد می‏شود غشای سلول چربی را از داخل پاره می‏کند و چربی‏ها نهایتاً از طریق کبد دفع می‏شوند. در این روش باید یک ساعت بعد از انجام کار، فرد حسابی ورزش کند و آب زیادی بنوشد وگرنه باعث چرب شدن کبد او می‏شود. با این روش کاهش سایز آنی در همان جلسه اتفاق می‏افتد.

روش دیگری هم هست به نام «آر.‏اف»  این روش که با موج رادیو فرکانسی گرما تولید می‏کند چربی را آب و پوست را هم سفت می‏کند.

جدیدترین روش «کرایولیپولیز» یا فریز است که در این روش سلول‏های چربی بر اثر سرما به وضعیت غیرطبیعی می‏رسند و سنسورهای داخل سلول باعث خودکشی سلول می‏شود. اثر آن یک‏ماه تا یک‏ماه‏و‏نیم بعد دیده می‏شود و برگشت‏پذیری‏اش از روش‏های دیگر کمتر است.

بین طرفداران روش‏های تهاجمی و غیرتهاجمی همیشه بحث و جدل است. جراح‏ها غیر‏تهاجمی‏ها را ضعیف می‏دانند و خٌب خیلی از افراد هم علاقه ندارند که بدنشان زیر دست جراح برود.

 

روش‏های تهاجمی و غیرتهاجمی برگشت ندارند؟

همۀ‏ این روش‏ها در صورتی‏ که از ابتدا رژیم رعایت نشود، برگشت دارند، اما برگشتشان کم و زیاد است. یک مسئله این است که درواقع سلول‏های چربی در هر جایی از بدن وجود ندارند. چربی در مناطق خاصی از بدن می‏نشیند، همان نقاطی که به شکل معمول چاق می‏شوند. حالا وقتی فرد با یکی از این روش‏ها چربی را از آن مناطق بیرون می‏کشد ولی سبک زندگی و نوع خوراکش تغییر نمی‏کند، درعمل چربی مجبور می‏شود جای دیگری بنشیند. چون در ناحیۀ شکم که جراحی شده چاق نمی‏شود‏، در جاهای دیگر مثلاً پاها یا بازوها یا بالای شکم چاق می‏شود و این به‏مراتب زشت‏تر از چاقی معمول است. به همین دلیل اگر کسی نمی‏خواهد رژیم بگیرد نباید جراحی هم بکند.

 

چه‏طور می‏شود چاقی موضعی را برطرف ک­رد؟

برای چاقی موضعی از جراحی و دستگاه استفاده می‏شود. ما رژیمی نداریم که بگوییم فقط یک بخش بدن لاغر شود. داروهایی که در ماهواره تبلیغ می‏شود بیشتر جنبۀ تبلیغاتی دارد. از نظر پزشکی، چربی هوشمند نیست که بشود کنترلش کرد در جایی باشد و جای دیگری حذف شود. اما این‏ را می‏توانیم بگوییم که در رژیم پروتئینی نسبت به رژیم کالریک ریزش بدن خیلی کمتر است و افتادگی پوست هم یک‏پنجم تا یک‏دهم است. اگر به عقب برگردیم هم می‏بینیم، در زمان خلقت بشر، شکر و آرد سفیدی وجود نداشته، بنابراین بدن ما برای این دو قالب ساخته نشده است. خوردن آرد و شکر مثل این است که در موتور بنزینی، گازوییل بریزی. اگر دقت کنید می‏بینید مردم در قدیم تخم‏‏مرغ زیاد می‏خوردند ولی کسی کبدش چرب نبود. الان هم در رژیم پروتئینی، تخم‏مرغ نامحدود است ولی چون قند را کنترل می‏کنیم، کبد چرب نمی‏شود. این رژیم اچ‏دی‏ال را بالا می‏برد و ال‏دی‏ال را پایین می‏آورد. ولی رژیم پرقند این خاصیت را ندارد. در حقیقت، قندهای بد است که حساب و کتاب‏ها را به هم ریخته است. بیشترِ چاقی‏ها در خانواده‏های ایرانی هم از نان، برنج و نوشابه است. اگر افراد قند و آرد سفید را به شکل بی‏رویه استفاده نکنند، امکان ندارد چاق شوند.

نظرات شما

پیام شما با موفقیت ارسال شد و پس از تایید در سایت به نمایش درخواهد آمد.