زهره‭ ‬مثنا

  • اختلال خودزشت‌پنداری

    اختلال خودزشت‌پنداری

    0 نظر

    حداکثر ۲٫۴درصد و حداقل ۱.۷درصد کل جامعۀ امریکا به اختلال خودزشت‌پنداری دچارند. این آمار به این معناست که تقریباً از هر ۵۰ نفر یک نفر به این اختلال مبتلاست. اغلب ما از چیزی در ظاهر خود راضی نیستیم؛ بینی کج، فرم نامناسب لب‌ها هنگام لبخند یا چشم‌های زیادی بزرگ یا زیادی کوچک. این نقص‌ها، اگرچه ذهنمان را آزار می‌دهند، در زندگی روزمرۀ ما اختلالی ایجاد نمی‌کنند. اما افراد مبتلا به اختلال خودزشت‌پنداری (BDD)1 ساعت‌ها درگیر نقص‌های واقعی یا خیالی در ظاهر خود هستند. این افراد نمی‌توانند افکار منفی خود را کنترل کنند و حرف کسانی را که می‌گویند ظاهرشان مشکلی ندارد باور نمی‌کنند. این افکار می‌توانند باعث فرسودگی شدید عاطفی شوند و در زندگی و عملکرد روزمره‌شان اختلال ایجاد کنند. این افراد آنچنان نگران‌اند مبادا  دیگران متوجه عیب‌هایشان شوند که ممکن است از رفتن به سر کار یا مدرسه خودداری کنند، از موقعیت‌های اجتماعی دوری کنند و خود را حتی از دوستان و اعضای فامیل مخفی کنند.

    بیشتر بخوانید
  • وسواس فکری‌ـ‌عملی

    وسواس فکری‌ـ‌عملی

    0 نظر

    می‌خواهید از خانه بیرون بروید اما چندین بار قفل در را باز و بسته می‌کنید تا از قفل بودن آن مطمئن شوید. حمام کردن شما بیشتر و طولانی‌تر از افراد عادی است و هنگام راه رفتن در خیابان روی خطوط پا نمی‌گذارید یا به محض بروز درد یا اشکالی کوچک در عملکرد بدنتان بدترین بیماری‌ها را تصور می‌کنید و... این نشانه‌ها بخشی از نشانه‌های معضلی است که امروزه آن را اختلال وسواس فکری-عملی (OCD)1 می‌نامند. این اختلال جزء ۲۰ دلیل عمدۀ ناتوانی‌های حاصل از بیماری در دنیا است و امکان ابتلا به آن در دنیای پراسترس کنونی برای همه وجود دارد و شاید بسیاری از ما بدون اینکه بدانیم به آن مبتلا هستیم.

    بیشتر بخوانید
  • پاسخ به پنج سؤال مهم دربارۀ ارگاسم واژینال

    پاسخ به پنج سؤال مهم دربارۀ ارگاسم واژینال

    0 نظر

    ارگاسم واژینال چیست؟ این سؤالی است که ممکن است خیلی از ما در ذهن داشته باشیم، اما پیدا کردن پاسخ این پرسش‌ ـ و کنار زدن تصورات و کلیشه‌های تاریخی رایج در مورد آن‌ ـ درست مثل مسئلۀ وجود حیات در سیارات دیگر کار پرزحمتی است! از آنجا که در فرهنگ ما رابطۀ جنسی چیز ترسناکی محسوب می‌شود، ما از آموزش جنسی دقیق، کامل و بر مبنای لذت، چه در خانه و چه در مدرسه، محروم هستیم. متأسفانه، حجم قصه‌های جنسیت‌زده‌ای که دربارۀ لذت، واکنش جنسی و ارگاسم وجود دارند چنان زیاد است که این دروغ‌ها به فرهنگ راه پیدا کرده و به واقعیات پذیرفته‌شده تبدیل شده‌اند. اگر به شما گفته شده که بدنتان «عجیب و غریب» است یا «شبیه بدن‌های بقیه نیست» ـ یا خودتان چنین حسی نسبت به بدن خودتان داشته‌اید  ـ آن وقت متوجه می‌شوید از چه حرف می‌زنم.

    بیشتر بخوانید
  • از قضاوت بدنتان دست بردارید

    از قضاوت بدنتان دست بردارید

    0 نظر

    اشلی میلر هفت‌ساله که بود همیشه به خاطر اینکه مثل دختر همسایه شکم صافی نداشت گریه می‌کرد. او که حالا زن ۲۶‌سالۀ درشت‌اندام و مدیر بازاریابی مجلۀ یوگاست می‌گوید: «من همیشه به وزنم فکر می‌کردم و از بدنم خجالت می‌کشیدم. یادم هست که سایز عروسک باربی ۳۶ بود و همیشه به مادرم می‌گفتم وقتی بزرگ بشوم من هم سایزم ۳۶ می‌شود.» وقتی اشلی وارد دانشگاه شد آن‌قدر رژیم گرفت و ورزش‌های سنگین انجام داد که به پرخوری عصبی دچار شد: «وزنم مدام ۱۵ کیلو بالا و پایین می‌رفت و اعتماد‌به‌نفسم را هم همراه خودش نوسان می‌داد.» تا اینکه یک روز، به پیشنهاد یکی از هم‌کلاس‌ها، تصمیم گرفت یوگا را هم امتحان کند: «همه‌‌اش نگران بودم که نکند وصلۀ ناجور باشم، نکند نتوانم حرکت‌ها را انجام بدهم و نکند بقیه خوش‌هیکل و قلمی باشند. اما وقتی وارد شدم، دیدم همه‌جور آدمی آنجا هست، بزرگ و کوچک، پیر و جوان، خوش‌هیکل و نه‌چندان خوش‌هیکل.»

    بیشتر بخوانید

نویسندگان