یادداشت‌ها

زمانی که”ما” در فوتبال قد می کشد، زمانی است که “زنان” هم در فوتبال دیده می شوند‌.

ندا کردونی

در سیاست گذاری به شکل خاص و هرگونه کنشگری قانونی، سیاستی و فرهنگی در عرصه ی عمومی، واژه ای مکررا استفاده میشود، inclusive صفتی است که معنایی متنوع ولی جامع را شرح می دهد. خودمانی اش می شود: شامل همه. به عنوان نمونه بیان می شود inclusive policies, که منظور سیاست هایی است که در آن به همه ی گروه ها و افراد در جامعه ی هدف توجه شده است، در چنین سیاست هایی تلاش می شود، گروه های به حاشیه رانده شده مانند زنان، کودکان، اقوام و توان جویان به شکل خاص مورد توجه قرار گیرند و در نهایت ما با مجموعه ای از سیاست ها روبرو میشویم که در آن همه ی اقشار جامعه مورد اهتمام قرار گرفته اند. در اینگونه سیاست گذاری ها، جامعه یک کل به هم پیوسته و یک “ما” ی واقعی خواهد بود‌.

⚽ این گونه سیاست گذاری، نیاز به هنرمندی و مهارت خاص دارد.‌سیاست گذارانی بامهارت، بایستی چنان هنرمندانه و ظریف سیاست ها را بنا، پیگیری و اجرا نمایند که هر فردی با هر سابقه ی قومی، زبانی، جنسیتی و با هرگونه توانمندی بتواند خود را مخاطب با اهمیت آن سیاست قلمداد کند.‌ سیاستگذار مانند یک نقاش حرفه ای که منظره مورد نظرش را با جزییات کامل به تصویر می کشد، نقشه ی جامعه را هم خوب می شناسد و هم به نقش تمامی اعضای جامعه به خوبی توجه می کند.

⚽گاه اما هنر این راه را به شکل مطلوب تری طی می کند، هنری که شاید در بادی امر، هدفی جز ساختن یک موسیقی شاد، تهیج کننده و انگیزه بخش برای جام جهانی نداشته باشد، با مهارتی تمام و سیاستمدارانه،” هنری دربرگیرنده” به نمایش می گذارد.

⚽کلیپ محمد بحرانی صداپیشه ی جناب خان برای جام جهانی از این گونه هنرهاست. موسیقی، کلام و تصویر یعنی سه عنصر اصلی شکل دهنده ی این کلیپ، هر سه در خدمت این مهم هستند که فوتبال و عشق به فوتبال، مخصوص مردان، بزرگسالان، بازیکنان حرفه ای و یا ساکنان شهرهای بزرگ نیست. در این میان، توجه سازندگان کلیپ به نقش زنان، در فضایی که ما با ورود زنان به ورزشگاه ها، با پخش مسابقات زنان، با خروج بازیکنان زن از کشور و… مسایل بسیار داریم، شایسته ی توجه و تقدیر است.

⚽دوباره و چند باره این کلیپ را ببینید. هیچ تصویری از نزدیک تماشاگران را نشان نمی دهد مگر اینکه زنان در بین تماشاگران باشند، اوج موسیقی یعنی لحظه ای که بیان می شود: ما دوست داریم باشیم پوستر روی دیواراتون، زنان بازیکن فوتبال نمایش داده می شود. زنانی که اخیرا با وجود موفقیت، از دیده نشدن، رنجیده بودند‌. حتی وقتی به آواز محلی جنوبی و شیوه ی خاص نمایش شادی جنوبی ها(اگر نگوییم رقص) میرسیم، در تصاویری بسته، دو کودک دختر، نشان داده می شود که در حال شادی کردن هستند. در مجموع شاید بیشتر از تصاویر بازیکنان مرد، ما زنان بازیکن را می بینیم و با چهره شان آشنا می شویم. اگر مهم ترین گروه به حاشیه رفته را در عرصه ی فوتبال، زنان بدانیم، این کلیپ به خوبی آنها را مدنظر قرار داده، بدون انکه کوچکترین حساسیتی را در جامعه ی حساس کنونی!! برانگیزد.

⚽فرای نقش زنان، کلیپ با نوای ساز دهنی و تصویر کودکی آغاز میشه که در دستش چاقویی است و به سبک فیلم های وسترن گویی به مبارزه آمده، به جای خشونت اما، فوتبال است که با توپی پلاستیکی آغاز می شود، توجه ای همزمان به نقش ورزش در صلح سازی و نماد فوتبال در کشور ما که توپ پلاستیکی دو لایه است. توپ پلاستیکی، پیت، آسفالت، دمپایی و پابرهنگی یعنی فوتبال مخصوص قشر خاصی نیست، از فقیر تا غنی به این ورزش عشق می ورزند.

⚽نوای محلی، سازهای محلی، رقص محلی که در آن پیر، کودک و… در حال شادی هستند در جایی که پرچم همه ی کشورها آویزان است، یعنی فوتبال را گروه های متنوع و مختلف در جامعه دنبال می کنند، فوتبال می تواند مرزها را پشت سر بگذارد و زمانی که قرار است تیم های ملی بازی کند، همه ی لباسهای رنگارنگشان را بر بندی پهن کرده اند. شاید به عنوان نمادی از برادری و یگانگی ، کنار هم، برابر و … .

⚽پیامد چنین کلیپی چه خواهد بود؟ تماشاگر بی انکه با بیانی مستقیم و شعار گونه روبرو شود در خصوص دلایل حق محور زنان برای ورود در عرصه های عمومی ورزشی، حضور زنان را بخش عادی یک رخداد ورزشی تلقی می کند. بخشی که جز جدایی ناپذیر فوتبال است.

در مورد این نویسنده

مدیر سایت

۱ کامنت

برای نوشتن یک کامنت اینجا کلیک کنید